شیطان پرستی؛ دینی برای بدن !
شیطان پرستی آیا واقعا یک آیین دینی است یعنی خود را به عنوان دین معرفی می کند؟
به طور خلاصه باید گفت که در شیطان پرستی همه چیز به هوس طلبی و لذت خواهی انسان ختم می شود؛ چنان که آنتوان لاوی( موسس شیطان پرستی مدرن) تصریح کرده که « شیطان پرستی دین بدن است تا روح»( انجیل شیطانی، ص ۶۳.)
وی می گوید : « پس باید هر کس به خود و انتخاب خود احترام گذارد و افقهای جدیدی پیرامون زندگی کوتاه خود بگشاید تا بیشترین لذت را ببرد».( همان ص ۲۸)
نمادها و نیایش هایی که در این آیین به اجرا در می آید به ایده « انسان محوری» برگشت می کند. با همین نگاه به انسان است که مراسم های شیطانی با بدعت های جدید لاوی به شکل آداب خاص برگزار می شود.
لاوی در مراسم های شیطانی و آیین پرستش شیطان به جای نمادهای مقدس، با اصالت دادن به تن و اندام آدمی، یک « انسان » را در محراب عبادت قرار می دهد و پرستش و نیایش را به سمت او انجام می دهد؛ وی با این بیان که «کسی که مراسم را انجام میدهد باید مقابل محراب باشد و سمبل بافمت باید در سراسر مراسم رو به روی او باشد»( انجیل شیطانی ص ۵۹)
رضایت بخشی شیطان را از ایده « خود خدایی» انسان، نشان می دهد.
گفته لاوی که « مقدسترین روز سال برای یک شیطان پرست، همانا روز تولد اوست. هیچ چیزی برای شیطان پرست از خودش مهمتر نیست»؛( همان ص ۴۲ )یاد آور همان توهمی است که شیطان در سر پروراند و خواست تا در برابر خالقش برای خود شانی قرار دهد و در محضر خدا، لاف « خود خدایی» زند. البته این دفعه این ندا از زبان شیطان بیان نمی شود؛ بلکه شیطان تلاش می کند، این پرچم را به دست کسی دهد که باعث اخراجش از حریم ملائکه گردید؛ بلکه بتواند کینه تاریخی اش از آدم و فرزندانش را، در مسیر سقوط انسان به کار گیرد.
خلاصه باید گفت که در شیطان پرستی همه چیز به انسان محوری برگشت می کند، آن هم انسان محوری که در تمتع شهوانی و اعمال جادویی خلاصه می شود.
karballa.ir